แชมป์ที่เหมาะสมที่สุด

แอตแลนตา – สก็อตตี เชฟฟ์เลอร์ เริ่มต้นและจบฤดูกาล 2026 ด้วยภาพเดียวกัน นั่นคือการชูถ้วยแชมป์

หากย้อนกลับไปเมื่อ 8 เดือนก่อน แล้วมีคนบอกว่าฤดูกาลของเชฟฟ์เลอร์จะเริ่มต้นและจบลงด้วยชัยชนะ คุณคงเดาว่าระหว่างทางเขาน่าจะคว้าแชมป์ได้มากกว่านี้แน่นอน

และถ้าคุณตอบว่าเขาจะชนะเพียงแค่ 3 รายการ คุณคงกำลังโกหกตัวเอง

เชฟฟ์เลอร์อธิบายฤดูกาลของเขาว่าเป็น “การต่อสู้”

มันเป็นการต่อสู้สำหรับตัวเขาเอง และสำหรับทุกคนที่ติดตามเขาเช่นกัน

เป็นการต่อสู้กับ “ความคาดหวัง”

เชฟฟ์เลอร์ได้สร้างมาตรฐานการเล่นที่สูงอย่างเหลือเชื่อ สูงในระดับประวัติศาสตร์ จนมีเพียงนักกอล์ฟระดับตำนานไม่กี่คนเท่านั้นที่เคยทำได้

ในปีนี้ เขาสัมผัสถึงแรงกดดันนั้นมากกว่าที่เคย และแฟนกอล์ฟรวมถึงสื่อต่างก็เริ่มตัดสินทุกผลงานของเขาจากมาตรฐานที่สูงลิ่วดังกล่าว

ทุกครั้งที่เขาไม่ได้แชมป์ เราจะวิเคราะห์กันว่าเกิดอะไรขึ้น

ทุกครั้งที่เขาแสดงอารมณ์เพียงเล็กน้อย เราจะตั้งคำถามทันทีว่า “มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า”

หากคุณวัดฤดูกาลของเชฟฟ์เลอร์จากความคาดหวังอันสูงส่งเหล่านั้นเพียงอย่างเดียว คุณอาจรู้สึกผิดหวัง

แต่หลังจบ TOUR Championship เราสามารถยอมรับความจริงได้พร้อมกันหลายข้อ

เชฟฟ์เลอร์อาจไม่ได้สร้างฤดูกาลระดับประวัติศาสตร์เหมือนที่เคยทำไว้

ฤดูกาลนี้อาจไม่ได้ถูกจารึกว่าเป็นหนึ่งในปีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์กอล์ฟ

แต่สิ่งนั้นไม่ได้หมายความว่านี่คือฤดูกาลที่ล้มเหลว เชฟฟ์เลอร์คว้าแชมป์ 3 รายการ จบอันดับรองแชมป์อีก 5 รายการ

ครองตำแหน่งผู้นำคะแนน FedExCup ตลอดทั้งฤดูกาล และทำเงินรางวัลรวมมากกว่านักกอล์ฟคนอื่นเป็นสองเท่า

เป้าหมายของ TOUR Championship คือการค้นหาแชมป์ที่คู่ควรที่สุด

และเมื่อการแข่งขันจบลง ท่ามกลางการถกเถียงและวิเคราะห์มากมาย นักกอล์ฟที่ดีที่สุดของฤดูกาลก็เป็นผู้ชนะอย่างไม่ต้องสงสัย

เชฟฟ์เลอร์ทำสกอร์รอบสุดท้าย 4 อันเดอร์พาร์ 66 ซึ่งเป็นสกอร์ดีที่สุดร่วมของวัน

ก่อนจะพัตต์เบอร์ดี้ระยะสั้นที่หลุม 18 พาร์ 5 แบบไม่จำเป็นต้องเสี่ยงมาก และคว้าชัยชนะด้วยสกอร์เหนือคู่แข่ง 3 สโตรก

นี่คือแชมป์ FedExCup สมัยที่ 2 ของเขา

และเป็นชัยชนะรายการที่ 22 ในอาชีพ

ที่น่าทึ่งคือ แชมป์ทั้ง 22 รายการเกิดขึ้นภายในช่วง 5 ฤดูกาลหลังสุดเท่านั้น

สถิติที่บ่งบอกว่าเขายังคือเบอร์หนึ่ง

ต่อไปนี้คือหมวดสถิติที่เชฟฟ์เลอร์รั้งอันดับ 1 ของ PGA TOUR ในฤดูกาลนี้

• จำนวนแชมป์ : 3 รายการ (เท่ากับ Wyndham Clark, Matt Fitzpatrick และ Chris Gotterup)
• ค่าเฉลี่ยสกอร์ต่อรอบ : อันดับ 1
• เงินรางวัลสะสม : อันดับ 1
• Strokes Gained Total : อันดับ 1
• Strokes Gained Tee-to-Green : อันดับ 1
• จบท็อป 5 : อันดับ 1
• จบท็อป 10 : อันดับ 1
• จบท็อป 25 : อันดับ 1
• สถิติการเซฟพาร์ (Scrambling) : อันดับ 1
• การพัตต์ระยะเกิน 25 ฟุต : อันดับ 1
• ค่าเฉลี่ยเบอร์ดี้ : อันดับ 1
• การหลีกเลี่ยงโบกี้ : อันดับ 1
• เปอร์เซ็นต์ตีขึ้นกรีนตามมาตรฐาน (GIR) : อันดับ 1
• ค่าเฉลี่ยสกอร์รอบสุดท้าย (รอบ 4) : อันดับ 1

และยังมีอีกหลายหมวดสถิติที่เขานำอยู่

แต่ถ้าจะไล่ทั้งหมด คงอ่านจดหมายข่าวฉบับนี้ไม่จบก่อนฤดูกาล PGA TOUR ใหม่จะเริ่มต้นเสียก่อน

คุณคงเห็นภาพแล้วว่าเขาเหนือกว่าคู่แข่งมากเพียงใด

แล้วเขาสมควรได้รางวัล Player of the Year หรือไม่?

คำถามนี้จะยังคงถูกถกเถียงไปจนกว่าจะมีการประกาศรางวัลในช่วงฤดูหนาวนี้

อย่างน้อยที่สุด การแข่งขันชิงรางวัลน่าจะเป็นการขับเคี่ยวกันระหว่าง

• สก็อตตี เชฟฟ์เลอร์
• วินด์แฮม คลาร์ก

เพียงสองคนนี้

สำหรับฤดูกาลที่หลายคนเรียกว่าเป็น “ปีที่ฟอร์มตก”

ผลงานระดับนี้ก็ดูไม่เลวเลยแม้แต่น้อย

หลัง “กำแพงสีดำ”

ด้านหลังหลุม 18 ของสนามอีสต์เลก ก่อนถึงอาคารคลับเฮาส์ มีการติดตั้งกำแพงสีดำชั่วคราวไว้

กำแพงดังกล่าวทำหน้าที่กั้นนักกอล์ฟออกจากความวุ่นวายภายนอก

เมื่อผู้เล่นเดินเข้าสู่พื้นที่บันทึกสกอร์ พวกเขาจะได้มีช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ไม่ต้องเผชิญกับสายตาหลายพันคู่

ไม่มีเสียงตะโกนเรียกลายเซ็น ไม่มีแฟนกอล์ฟรุมล้อมเพื่อขอความสนใจ

บริเวณนั้นเองที่ผู้เขียนได้พบกับ ไรอัน เจอราร์ด และ วิกเตอร์ ฮอฟแลนด์

กำแพงสีดำอาจช่วยบดบังภาพการเฉลิมฉลองของเชฟฟ์เลอร์บนกรีนหลุม 18 ซึ่งเป็นภาพที่ทั้งคู่ต่างอยากเป็นคนได้รับ แต่กำแพงนั้นไม่สามารถปิดกั้นเสียงได้

“ขอต้อนรับสู่กรีนหลุม 18 แชมป์ FedExCup ของคุณ สก็อตตี เชฟฟ์เลอร์!”

เสียงประกาศดังก้องไปทั่วสนาม ตามมาด้วยเสียงเฮของแฟนกอล์ฟจำนวนมหาศาล เจอราร์ดก้มหน้าลง เดินต่อไปโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ขณะที่ฮอฟแลนด์จ้องมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย

เขาเพียงต้องการทำหน้าที่ตอบคำถามสื่อครั้งสุดท้ายให้เสร็จ แล้วออกไปจากสถานที่แห่งนี้โดยเร็วที่สุดทั้งสองเริ่มเดินไปด้วยกันฮอฟแลนด์หยุดก่อน เพื่อให้สัมภาษณ์กับสื่อนอร์เวย์ ส่วนเจอราร์ดต้องตอบคำถามของผู้สื่อข่าว

“มันเป็นวันที่แปลก ๆ นะ”

“ผมรู้สึกไม่ค่อยเป็นตัวเองเวลายืนเหนือลูกกอล์ฟเกือบตลอดทั้งวัน”

 

ปัญหาเริ่มตั้งแต่หลุมแรก เขาตีเหล็กพลาดออกขวาอย่างหนัก จนนำไปสู่ดับเบิลโบกี้ และต้องตกเป็นฝ่ายไล่ตามทันที เจอราร์ดยอมรับว่า เขาได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างจากผลงานในวันนี้

เขาจำเป็นต้องมั่นใจในช็อตของตัวเองมากขึ้น แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือ

“ผมต้องเล่นให้ดีกว่านี้” หลังจากนั้นก็ถึงคิวของฮอฟแลนด์ และเขาก็พูดในทำนองเดียวกัน

“ถ้าผมมีเกมตามปกติ มีการตีลูกเหมือนที่เคยทำได้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ผมคิดว่าผมน่าจะคว้าแชมป์รายการนี้ไปแล้ว”

เมื่อฮอฟแลนด์ให้สัมภาษณ์เสร็จ และเริ่มเดินกลับคลับเฮาส์ผ่านหลังกำแพงสีดำ

เสียงประกาศก็ดังขึ้นอีกครั้ง “ขอต้อนรับอีกครั้ง ชายผู้เป็นศูนย์กลางของวันนี้ สก็อตตี เชฟฟ์เลอร์!”

เสียงเฮดังกึกก้องอีกระลอก และบางที…

ในปีหน้า กำแพงสีดำตรงนั้นอาจต้องมี ที่อุดหู แจกให้นักกอล์ฟที่พลาดแชมป์ด้วยก็เป็นได้।